buraya biraz icimi dokmek istiyorum
o kadar cok deger verdim ki 8 aydir her gunum onla gecti benim her gunum sakasiz her gun konustuk 8 ayin sevgili de degildik arkadas da o kadar cok yoruldum ki hani kavga ediyoruz bazen, bazen tartisiyoruz evet ama ben onu o kadar cok seviyordum ki her seyden herkesten cok seviyordum ama o kadar cok yoruldum ki hani yolun sonuna gelmisim hibi hissediyorum en dibe gelmisim gibi hissediyorum cok yoruyo beni bazen ettigi sozler beni cok uzuyo aglatiyo aglamaktan baska hicbir sey yapamaz oldum kendimi uzuyorum ama cok seviyorum bu boyle nasil gidecek nasil devam edecek gercekten bilmiyorum
bana soruyor bazen neyimi bu kadar seviyorsun diye
bana karsi guzel davranislarini, soyledigi sozleri, bana kendimi degerli hissettirmesi o kadar cok hosuma gidiyor ki tekrardan asik oluyorum ona tekrardan sevmeye basliyorum
ama yazmiyo bazen kendimi yalniz hissettigimde yanimda yoktu mesela en kotu gunumde yanimda yoktu agladim yoktu
ama ben onu hala cok seviyorum ve sevmeye de devam edecegim
seni seviyorum 505
hayat çok kısa insanlar tek tek gidiyor resmen ettiğimiz sözler yaptığımız davranışlar artık bir anlam ifade etmiyor ağlıyorsun için çıkana kadar ağlıyorsun ama yapacağın hiçbir şey yok elin kolun bağlı resmen yapabileceğin tek şey ağlamak sonra ayağa kalkıyorsun elini yüzünü yıkıyorsun aynanın karşısında kendine bakıyorsun ölmüşsün bedenen değil belki de ruhen ölmüşsün içindekiler o kadar çok birikmiş ki anlatamıyorsun kimseye derdini kimse de anlamıyor zaten seni ölmek istiyorsun yaşamak istemiyorsun çünkü yaşamak için sebebin yok ölmeye çalışıyorsun olmuyor yapamıyorsun ağlıyorsun yine bir banyo fayansına çökmüş hüngür hüngür ağlıyorsun gözyaşların akıp giderken gözünden anlıyorsun hayatı sana hep acıları gösterecek acının her yanını hissetmeye başlıyorsun ayağa kalkıyorsun annenin yanına gidiyorsun hiçbir şey olmamış gibi davranıyorsun onu da üzmek istemiyorsun aslında anlamıyor seni görmüyor nasıl bir acı da olduğunu
insanlar o kadar çok değişik bir varlıklar ki kızarsın bağırırsın ama bir toprağın içinde olduğu zaman kendini suçlu buluyorsun işte insanlar bu kadar acımasız
"Bulutlar zaten yıldızlara intihar ipi takmış ölüler."
"Efendim?"
"Bulutlar, ölü"
"Nerden çıkardın bunu?"
"Tavan benim. Ben karar verdim. Gün boyu ölü varlıkları tavanda sallanıyor işte..."
"Peki...Gri bulutlar?"
"Ölürken pişman olanlar."
"Yağmur?"
"Ölürken pişman olan bulutların ağlaması."
gunaydin bebitolar






